Symphony   |  piano   |  Romantic   |  Opera   |  Classical   |  Wyszukane   |  Komentarze
George Gershwin (urodzony 26 wrześniaw Nowym Jorku 1898 - zmarł 11 lipca w Hollywood 1937) to słynny amerykański pianista i kompozytor pochodzenia żydowskiego. W jego twórczości można znaleźć elementy jazzu, muzyki murzyńskiej i współczesnych tańców. Ojciec George'a - Moryc Gershowitz - wyemigrował z Sankt Petersburga do Nowego Jorku w celu odnalezienia lepszego życia, lecz także z powodu pięknej Róży Bruskin, z którą później się ożenił. Małżeństwo Gershowitzów zamieszkało jak wielu innych żydowskich emigrantów w biednej dzielnicy Lower East Side. W 1896 roku Róża urodziła pierwszego syna - Israela (Irę), a dwa lata później Jacoba (George'a). W międzyczasie rodzina Gershowitzów zmieniła swe nazwisko na Gershwin, mające bardziej amerykańskie brzmienie. Największe nadzieje pokładano w Irze, któremu w 1910 roku kupiono fortepian. Wbrew przewidywaniom instrumentem bardziej zainteresował się 12-letni George. Na początku George nie miał szczęścia do nauczycieli, lecz dwa lata po rozpoczęciu nauki trafił na utalentowanego Charlesa Hambitzera. Wtedy to George zaczął marzyć o karierze pianisty. Ojciec wysłał go jednak do szkoły księgowych. George'a nie interesowała księgowość i w 1914 roku zrezygnował z nauki. Zatrudnił się jako "song plugger", czyli muzyk prezentujący piosenki na fortepianie, co spotkało się ze zdecydowanym sprzeciwem ojca. Praca ta polegała na graniu nowych piosenek potencjalnym nabywcom wydawnictw nutowych. Zarabiał na tym 15 dolarów tygodniowo. Już jako nastolatek napisał kilka piosenek. Jego pracodawcy uznali, że warto postawić na młodego autora i wydali jego ragtime'owy utwór fortepianowy Rialto Ripples. George jednak postanowił związać się z teatrem. Zaczął akompaniować na fortepianie w mniejszych przedstawieniach na Broadwayu. Gershwin zwrócił po jakimś czasie na siebie uwagę bardziej wpływowych producentów teatralnych. Sława Gershwina zaczęła się w 1920 roku, gdy miał 22 lata. Wtedy to piosenkarz Al Jolson nagrał Swanee, które zostało napisane rok wcześniej. Nagranie sprzedało się w milionach egzemplarzy i przyniosło Gershwinowi fortunę. Gershwin nadal komponował, a nawet pojechał do Anglii ze swoim przedstawieniem The Rainbow Revue. Pasją George'a było kolekcjonowanie dzieł sztuki współczesnej, w szczególności zaś prac Picassa i Chagalla. Sam też lubił malować. Gershwin pragnął być kompozytorem muzyki poważnej. Pragnął jednak połączyć ją z energiczną amerykańską muzyką ludową. W 1924 roku opublikował on Błękitną rapsodię. Utwór ten rozpoczął pasmo sukcesów Gershwina. Pisywał musicale m.in. Lady Be Good ze swoim bratem Irą, a także inne utwory. W 1928 roku George miał wielkie tournee po Europie. Wówczas, w Wiedniu skomponował poemat symfoniczny Amerykanin w Paryżu. Gershwin, mimo że często zabiegał o względy kobiet, co mu się przeważnie udawało i budziło zazdrość u jego kolegów, to nigdy się nie ożenił. Był pewny siebie i pełen życia. W 1930 roku razem z bratem Irą napisał muzykę do filmu za 100 000 dolarów, które było w czasie "wielkiego kryzysu" w Ameryce sumą astronomiczną. Nadal pisał muzykę do musicali m.in. do Of Thee I Sing, który jako pierwszy musical dostał prestiżową nagrodę Pulitzera za utwór teatralny. Seria niepowodzeń w 1933 roku zmusiła Gershwina do szukania pomocy u psychoanalityka. W tym czasie zaczął realizować swoje marzenie, jakim było napisanie opery. Porgy, opowieść o Południu Stanów Zjednoczonych, pozwoliła mu na wprowadzenie pierwotnego jazzu do klasycznej formy. Opera Porgy and Bess spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem. Gdy zaczęto grać operę tę w Nowym Jorku, recenzje stały się nieprzychylne. Białym, bogatym bywalcom opery nie podobał się pomysł wprowadzenia czarnej muzyki na scenę. Oburzony takim postępowaniem i uprzedzeniami Gershwin powrócił wraz z bratem do Hollywood. Razem napisali muzykę do kilku filmów, po raz kolejny odnosząc sukces. W tym okresie swego życia nawiązał większe więzi z francuską aktorką Simone Simon, później z żoną Charliego Chaplina, Paulette Goddard, która jednak nie chciała rzucić dla niego słynnego komika. W wieku 38 lat w czerwcu zaczął miewać zawroty głowy. 9 lipca zapadł w śpiączkę. Badania wykazały zaawansowanego guza mózgu. Przeprowadzono natychmiastową operację, lecz kompozytor nie odzyskał już nigdy przytomności.

Najważniejsze albumy Wykonawcy George Gershwin:

American Legends 17
GERSHWIN: Porgy and Bess (Winters, Williams, Long) (1951)
The Ultimate Gershwin (disc 2)
Crazy For You - Original Broadway Cast
An American in Paris
From Gershwin's Time: The Original Sounds of George Gershwin 1920-1945 (disc 1)
GERSHWIN, George: Gershwin Plays Gershwin (1919-1931)
Gershwin Plays Gershwin: The Piano Rolls
Rhapsody in Blue
Kiri Sings Gershwin
Virtuoso Piano Music
ASTAIRE, Fred: Fascinating Rhythm (1923-1930)
The Ultimate Gershwin (disc 1)
The Very Best of Gershwin (disc 1)
Gershwin Plays Gershwin
GERSHWIN: Porgy and Bess (Original Cast Recordings) (1935-1942)
The Greatest Songs of
Rhapsody In Blue
GERSHWIN (THE BEST OF)
The Essential George Gershwin
George Gershwin
Porgy and Bess
Gershwin's Greatest Hits Featuring An American In Paris
Gershwin Plays Rhapsody in Blue
Gershwin
VIRTUOSO CELLO ENCORES
Porgy & Bess
Gershwin Plays Gershwin - The Piano Rolls
GERSHWIN: Rhapsody in Blue / Piano Concerto
HAWKINS, Coleman: Hawk In the 30s (1933-1939)
BERNSTEIN/GERSHWIN
The Best Of Gershwin
Greatest Hits
Clasical Masterpieces
Piano Recital, Vol. 4 : Hans Palsson
Rhapsody in Blue - an American in Paris
Classic Gershwin!
The Best of George Gershwin
WHITEMAN, Paul: Sweet and Low Down (1925-1928)
Best of Gershwin
FITZGERALD, Ella: Oh! Lady be Good (1945-1952)
The Piano Rolls, Volume Two
The Best Classical Album in the World... Ever (disc 4: Best Spectacular Classics)
Best of the Classics: George Gershwin
The Piano Rolls Vol II
The Best of Gershwin (disc 2)
The Greatest Songs of George Gershwin
The Very Best of Gershwin (disc 2)
Gershwin's Greatist Hits
Mad about Gershwin

Inni polecani wykonawcy

Gustav Holst

Gustav Holst 1874-1934, Anglik pamiętany głównie jako kompozytor "Planet", był prawdziwym eklektykiem. Do każdego utworu podchodził ze świeżym spojrzeniem, a inspirację czerpał z tak różnych źródeł jak, astrologia, angielska pieśń ludowa, poezja sanskrycka, melodie algier

Andrea Bocelli

Głos Andrei Bocellego uczynił z niego fenomen międzynarodowy. Debiutanckim albumem "Romanza" Andrea zwrócił na siebie uwagę milionów milośników muzyki na całym świecie, zdobywając szczyty list przebojów i mnóstwo Platynowych Płyt. Rodzinna Toskania, tradycja regionu i wp

Glenn Gould

Glenn Gould (ur. 25 września 1932 w Toronto, zm. 4 października 1982 w Toronto) – kanadyjski kompozytor i pianista znany zwłaszcza ze swoich interpretacji utworów Jana Sebastiana Bacha. Szczególną sławę przyniosły mu dwie odmienne interpretacje "Wariacji Goldbergowskich", a tak

Michael Nyman

Michael Nyman (ur. 23 marca 1944 w Londynie) - kompozytor brytyjski, związany z tak zwanym minimalizmem muzycznym. W latach 1961-1965 studiował kompozycję oraz grę na fortepianie i klawikordzie w Royal Academy of Music; w latach 1964–1967 muzykologię w King's College w Londynie. Między 19

Gabriel Fauré

Gabriel Urbain Fauré ( ur. 12 maja 1845 Pamiers, zm. 4 listopada 1924 w Paryżu ) francuski kompozytor i organista. W latach 1854-1864 studiował w szkole muzycznej L. Niedermeyera, gdzie jego profesorem gry na fortepianie był Camille Saint-Saëns, po czym został organistą w kościele St. Sau

Clint Mansell

Clint Mansell (Clinton Mansell urodzony 7 listopada 1962 w Coventry, Anglia) jest muzykiem i kompozytorem. Mansell był wokalistą i gitarzystą w brytyjskim zespole Pop Will Eat Itself. Wdarł się w świat muzyki filmowej kiedy jego przyjaciel, reżyser Darren Aronofsky, dał mu szanse stworzenia

Gioacchino Rossini

Gioacchino Rossini (ur. 29 lutego 1792, zm. 13 listopada 1868) - kompozytor włoski, twórca 39 oper. Mistrz stylu bel canto, szczególną popularnością cieszą się jego opery komiczne (Cyrulik sewilski, Włoszka w Algierze, Kopciuszek), choć również zyskał uznanie jako twórca oper seria (na